Testmethoden voor kristalzuiverheid (met kwarts als voorbeeld):
Visuele inspectie: Kristallen met een hoge-zuiverheid (bijvoorbeeld SiO₂ groter dan of gelijk aan 99,9%) zijn transparant en vrij van onzuiverheden; Kristallen van lagere-kwaliteit bevatten belletjes of scheuren.
Instrumenten:
Röntgendiffractie (XRD): Kwantitatieve analyse van de minerale samenstelling (fout ±0,5%).
FTIR Infraroodspectroscopie: Detecteert onzuiverheden zoals hydroxylgroepen (bijv. OH⁻-gehalte < 10 ppm in synthetische kristallen).
Dichtheidsmethode: De zuivere kristaldichtheid bedraagt 2,65 g/cm³; een afwijking > 0,02 g/cm³ duidt op de aanwezigheid van onzuiverheden.
Voorbeeld: De zuiverheid van gesmolten kwarts kan 99,99% bereiken, terwijl natuurlijk kristal doorgaans 99,5%-99,9% bedraagt.
